Onderzoek naar inleiden van bevalling bij 41 in plaats van 42 weken

Onderzoek naar de effecten van al dan niet inleiden van de bevalling bij een zwangerschapsduur van 41 weken in plaats van bij 42 weken: het Index onderzoek

 

Vrouwen met een ongecompliceerde zwangerschap tot 42 weken zijn in Nederland meestal onder controle bij de verloskundige. Zij kunnen, indien zij dat willen, thuis aan de bevalling beginnen. Vanaf een zwangerschapsduur van 42 weken wordt de zwangere verwezen naar de gynaecoloog. Dit wordt gedaan omdat tegen het einde van de normale  zwangerschapsduur een klein percentage vrouwen een wat minder goed werkende placenta heeft, waardoor het kind soms de stress van de weeŽn niet zo goed kan doorstaan. Vanaf 42 weken wordt de bevalling daarom meestal ingeleid in het ziekenhuis waarbij de conditie van het kind tijdens de bevalling continu bewaakt wordt met behulp van Electrocardiogram registratie (CTG; hartfilmpje).

 

De laatste tijd is er discussie ontstaan over de vraag wanneer de bevalling het beste ingeleid kan worden na een verder ongecompliceerd verlopen zwangerschap. Sommige gynaecologen zouden al bij 41 weken de bevalling willen inleiden om mogelijke problemen bij het kind te voorkomen, zij willen dit omdat uit internationaal onderzoek ook zou blijken dat het inleiden van de bevalling bij 41 weken niet leidt tot een stijging van het percentage kunstverlossingen (vacuŁm- of tangverlossing) en keizersnedes zoals eerder werd aangenomen.

 

Aan de andere kant zijn er verloskundigen en gynaecologen die de nu gehanteerde grens van 42 weken willen aanhouden omdat het genoemde risico op problemen bij het kind zeer klein is. Daarom zouden veel vrouwen nodeloos ingeleid moeten worden waarbij dus meer vrouwen in het ziekenhuis moeten bevallen met behulp van een infuus. Dat kan weer gepaard gaan met een verhoogde vraag naar pijnbehandeling met als mogelijk gevolg daarvan meer kunstverlossingen en keizersnedes. Het is momenteel niet duidelijk wat het beste beleid is omdat de resultaten van internationaal onderzoek niet zondermeer kunnen worden toegepast op de Nederlandse situatie. In tegenstelling tot het buitenland bestaat er in Nederland een scheiding tussen eerstelijns zorg (verloskundigen) en tweedelijns zorg (gynaecologen) waardoor er in Nederland minder interventies (kunstverlossingen/keizersnedes) plaatsvinden dan in het buitenland. Ook werd in buitenlandse onderzoeken soms langer afgewacht met inleiden dan 42 weken waardoor vergelijking niet goed mogelijk is.

 

We kunnen dus niet goed uitmaken wat nu beter is, inleiden bij 41 weken of afwachten tot 42 weken. We willen daarom graag weten of en hoe zinvol het is om laagrisico zwangeren bij 41 weken in te leiden. Zien we daardoor echt minder problemen bij het kind, leidt het nu wel of niet tot een grotere vraag naar pijnstilling, worden er dan meer kunstverlossingen en keizersnedes gedaan of is er geen verschil? Wat zijn de kosten van het ene en het andere beleid en heel belangrijk, wat vinden zwangeren? Willen zwangere vrouwen wel ingeleid worden bij 41 weken of wachten ze liever af tot 42 weken? Op basis waarvan zouden zwangeren kiezen voor het ene of het andere beleid? Hoe ervaren zwangeren het ene en het andere beleid? Dit zal allemaal onderzocht worden in de INDEXstudie (INDuction versus EXpectant management)  De standaardbehandeling is momenteel afwachten tot 42 weken. In sommige ziekenhuizen in Nederland is echter al het inleiden van de baring bij 41 weken ingevoerd zonder dat duidelijk is of dat beleid beter is dan het huidige landelijke beleid.

 

Index onderzoek

Bij vrouwen die aan dit onderzoek meedoen, wordt door middel van loting bepaald of de bevalling al dan niet bij 41 weken wordt opgewekt.

 

Meer informatie over dit onderwerp

www.studies-obsgyn.nl/index 

 

Contactinformatie ovder dit onderwerp

Dr. E. de Miranda, AMC Amsterdam

index@studies-obsgyn.nl  

 


Gerelateerde termen
Electrocardiogram